Kom ek begin by die begin hy het haar en die klein kinders vir jare van ons af weg gehou en toe eendag kontak gemaak en gevra of my dogter en die kinders by ons kan kom keier vir drie weke, ons as groot ouers was baie opgewonde want nou kan ons darem `n band van liefde skep tussen ons en die klein kinders. Groot was ons skok toe hy hulle van Rustenburg af bring na ons toe in Phalaborwa, die kinder was maar en uit geteer ons dogter was op haar laaste swanger met haar vyde kind sy en die kinders het omtrent nie klere gehad nie en daar was glad nie voorsiening gemaak vir die nuwe baba wat op pad was nie ek moes my dogter met wietamines stook om haar sterk genoeg te maak vir die geborte van die nuwe baba, dit het ons presies drie weke gevat voordat ons die kinder gekry het om kos in te hou in daai tyd het ons nog niks van die pa gehoor nie. Toe die tyd nader kom vir die baba se geboorte het my dogter haar man gebel en gevra vir geld waar op hy geantwoord het, alwaar voor ek goedgenoeg is, as jy geld wil he. na drie maande het hy daarop gedaag en vir ons gevra of ons dogter en die kinders tot die einde van die jaar daar kan bly maar op daai staduim het my man sy werk verloor en toe is hy daar weg met ons dogter en die kinders ons het vir `n helle paar maande nie van hulle gehoor nie toe ons ander dogter die kans kry om haar sus en die kinders te sien , was sy baie geskok hy het hulle weer eens gelos en in Richardsbaai GAAN BLY sy het tot die kinders se kombersies moes gaan pant om vir hulle kos te gee maar weer eens het hy gesorg dat sy swanger is met die sesde kind hy het gewyer dat sy voorbehoed middels gebruik. toe hy besluit het dat hy hulle genoeg gestraf het

My dogter kon nie meer nie sy is toe na mense toe wat vroue en kinders moet beskerim teen mishandeling tot haar groot ver basing word sy toe veggestoot en haar dogter en ons dogter se man knoop toe `n verhouding aan het hy hulle weer gaan haal hy het hulle weer eens in spriengs gaan af laai sondr niks nie eers kos vir die kinders nie sy woorde was hulle moet wag tot hy weer kom en tyd het om vir hulle kos te bring een van my dogter se broers wat ook op daai staduim in spriengs gebly het op haar en die kinders af gekom, en sy ouer broer gekontak wat haar en die ses kinders toe in geneem het ons het almal proebeer help maar de pa wou met niks help nie, ons was by verskilende welsein organiesasie maar van hulp was daar geen sprake nie ons dogter was so erg gedramatieseer sy was vir 3 weke in denmar kliniek gewees voor hy haar en die kinders in Spriengs gaan af laai het, ons het haar by verskilende psgiaters gehad en hulle almal die selfde gese toe my seun nie meer na die kinders kon om sien nie het die pa die kinder gevat en nou speel hy nog steets sy sielkundige speletjies met ons dogter sy eie pa was in die tronk vir kinder monesteering nou wil ons net graag weet is dit net sommer iets ligterliks al die atvetensies van die 16 dae vir mishandelde vroue en kinders of is daar iewerste hulp

baie hardseer ouer en bekommerde ouers van witbank

Having experienced psychological abuse from my first ever romantic interest (to the extent of being threatened with suicide and violence towards my family), I reckon the human psyche is strange thing.

The answer lies in communicating. Without it, no-one can be helped.

My story is my easier than yours but still its clear in my head and makes its way into my memories when I would rather not remember it. Sleeping in closets is something I will never do again and I hope this campaign gives women the strength to see there is light, there is strength and they have the choice. Not all threats are empty but there are ways around them.